Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Ga voor verdieping!
Ga voor verdieping!

Description




My Links

Home
My Profile
Weblog Archives
Friends

Anselm Gr├╝n - Over angstgevoelens in het onbewuste

Ik heb leren leven met de angst die ik voel. Die angst is waarschijnlijk ontstaan tijdens mijn jeugd, die ik in een onharmonisch gezin doorbracht. Ik denk vaak dat mijn angst diep in mijn onbewuste schuilt. Kan ik er op de een of andere manier invloed op uitoefenen?

Het antwoord van Anselm Gr├╝n:
Hoe vroeger in de jeugd de verwondingen zijn toegebracht, des te dieper in het onbewuste zit de angst en des te irrationeler is hij. We begrijpen de aard van onze angst niet, maar we voelen dat we steeds opnieuw door een diepgewortelde angst overvallen worden. Vaak zijn we bang om verlaten te worden, om te verhongeren, om tekort te komen of om door anderen bedreigd te worden.

We kunnen deze diepgewortelde angsten niet zomaar uitroeien, maar we kunnen ze wel be├»nvloeden. E├ęn manier is om onze, voor ons onverklaarbare, angst voor God neer te leggen. Het is belangrijk om de angst goed te onderzoeken voor Gods aangezicht. Welke beelden duiken er dan op? Welke voorstellingen en associaties? Vervolgens moeten we er met God over praten en hem vragen wat Hij ons met deze angsten wil vertellen. Misschien wil Hij ons erop wijzen dat we ons met onze angsten aan hem moeten overgeven? Of moeten we onze angst tot het einde toe d├│├│rdenken: als er gebeurt waar ik bang voor ben, wat gebeurt er dan? Als ik de angst toelaat, dan verliest die zijn verschrikking. Zelfs als ik ziek word, als ik word bedreigd of verlaten, dan ben ik nog steeds in Gods handen. De angst wijst me dan steeds opnieuw op God.

Een andere manier zou zijn om me voor te stellen hoe Gods licht deze angst binnenstroomt en hem beetje bij beetje verandert. In dat geval verdring ik mijn angst niet. Ik kijk ernaar, maar ik ben er niet op gefixeerd. Ik vertrouw erop dat Gods liefde mijn angst binnenstroomt en hem beetje bij beetje laat verdwijnen. Dan ontdek ik midden in mijn angst een diepe, innerlijke vrede. Op die manier wordt de angst, die steeds opnieuw uit de diepte opduikt, een verwijzing naar Gods helende en liefdevolle nabijheid. Onze angst wil ons eraan herinneren dat we in Gods handen zijn, dat we met onze angst in Gods liefde geborgen zijn. Dan verandert hij langzamerhand.

Uit:

Anselm Gr├╝n

Klein handboek bij grote vragen

Uitgeverij Meinema

 


Posted: 12:54, 13/6/2008
Comments (0) | Add Comment | Link